จากข้าราชการ เงินเดือน 6,700 สู่เจ้าของธุรกิจรองเท้าเงินล้าน

0
546

ลองเสียเวลาอ่านดู ให้กำลังใจตัวเอง. ทุกใต้ภาพมีความหมายและคำอธิบายที่ทำให้อ่านแล้วไม่ท้อและอยากจะสู้เหมือนเรา

ใครที่จะเริ่มทำอะไรขอให้สู้ แล้วความสำเร็จจะมาหาเราทำให้ชีวิตเราดีและคนดีดีจะเข้ามาหาเราเอง

เรียนจบปริญญาตรีตอนอายุ22 ก็มีโอกาศได้เข้าทำงานราชการตั้งแต่ปิดเทอมวันแรก ที่ฝ่ายวิศวกรรม กรมชลประทาน เงินเดือน6,700บาท ไม่มีเดือนไหนเลยที่พอกิน อยากได้อะไรก็ไม่เคยได้เพราะเงินเดือนไม่พอ ต้องให้พ่อกะแม่เดือนละ2000 เหลือใช้เอง4700ทุกเกือน


เริ่มคิดแล้วว่าเงินเดือนน้อยไม่พอกิน เราอยากได้โทรศัพท์ อยากได้ ของใช่เหมือนเพื่อน ก็เริ่มคิดขายของจากไม่มีทุนเลยสักบาทเดียว. ไปกู้เงินพี่ไกด์มา5000เพื่อนั่งรถไปชื้อรองเท้าที่จตุจักรมาขาย

ตอนนั้นยังไม่มีรถยนต์ขับ มีแต่รถมอไซร์เวบ100เก่าๆขับขนของไปขายไปของแทรกที่ร้านข้างๆลงด้วย เริ่มจากใช้ผ้าคุมรถปูทำเป็นพื้น เพราะไม่มีเงินชื้อหญ้าเที่ยม

หลังจากหมดเวลางานราชการทุก16:30 เราก็จะขนของไปขายตามตลาดนัดใกล้ๆที่ทำงานไปทั้งชุดทำงาน

บางครั้งก็อายเวลาไปจองที่ขายของไปขอที่ขายของบางที่ต้องพรางตัว??

ที่ไหนมีคนชื้อเราไปหมด ไม่ว่าจะงานวัด

งานกาชาดจังหวัดใกล้เคียงทำให้เราได้เพื่อนพ่อค้าแม่ค้ามากมาย

จนวันนึงมีคนเรงเห็นเราจะมีรายการติดต่อมามากมายมาของถ่ายแต่เราอายไม่กล้า. บางอันก็มาเล่นเกมส์กันที่หน้าร้านบ้างเพราะร้านเราวัยรุ้นเยอะ จากวันนี้เราเริ่มตั้งตัวได้?

มีโอกาศได้ขายของใกล้ๆกับพี่เวย์ ❤️☺️

บางครั้งก็มีบ้างที่แอบลางานว่าป่วยไม่สบาย. แต่ขนของไปขายที่คลองถมจังหวัดลพบุรี. แต่สาวๆลพบุรีน่ารักมาได้เงินกลับบ้านมาหลายหมื่นทุกวัน

งานกาชาดเราก็ไปนะ10คืน

ตลาดเช้าตลาดนัดราชภัฏ เราก็ขายนะที่ไหนได้ตังเราไปทุกที่?

โดนไล่ที่จนกระเด็ดออกมานอกถนน. แต่ก็ขอบคุณลูกค้าก็ยังตามมาชื้อทำให้มากำลังใจ

จนเก็บตังชื้อรถคันแรกได้ก็เริ่มออก ไปขายไกลๆแต่หลังเลิกงานนะ จำได้ว่าที่นี้สนามกีฬากองทัพอากาศ ทหารเยอะดี???

งานวันพ่อพาครอบครัวกินข้าวเสร็จก็ต้องรีบขนของไปงานงานวันพ่อที่ตลาดเจ้าพรม

ลังเปล่าที่ใส่รองเท้าพื้นที่เหลือเราก็หาของมาขายเสริม. ข้างๆรองเท้า ดันขายดีอีก

เริ่มออกงานกาดชาด.

มีตลาดที่ไหนก็จะเจอพ่อค้าคนนี้?

งานตรุษจีนเราก็ไป

จนเปิดหลายสาขา ต้องขอบคุณน้องๆที่ไม่เคยทิ้งกัน

สาขา2☺️

บ้างครั้งอากาศก็ไม่เป็นใจกับพ่อค้าเปียกปอนไปทั้งตัว บางครั้งถึงกะไม่สบาย?

เวลาไปลงของก็ไปคนเดียว☹️

จนมีเงินเก็บ1,000,000 แรก ก็เริ่มทำบัญชี เอาความรู้ที่เรียนมาใช้ให้เป็นประโยชน์?

แต่เราก็ไม่เคยมีแฟน. มีแต่คนนี้ไงแฟนเราสมัยนั้นตอนนี้โตเป็นหนุ่มแล้ว ปอเช่❤️☺️

พี่ส้มก็แวะมาอุดหนุนเรานะ☺️

จนวันนึงได้มาขึ้นห้าง จำได้เลยลางานว่าไปต่างจังหวัดแต่แอบมาขายของ. มาขายไม่ได้บอกแม่เพราะกลัวแม่ว่า เพราะค่าที่วันละ2500 กลัวแม่คิดมากว่าแพง?

จนขายได้วันแรก300คุ่ ดีใจรีบโทรบอกแม่แบบน้ำตาไหล☺️☹️

เริ่มลังเลกะงานที่ทำแล้วเพราะขายของ ได้กำไลช่วงนั้นอาทิตย์ละ8หมืน เดือนนึงมีเงินเก็บ240,000. กะเงินเดือนราชการ 15000 เริ่มลังเลว่าจะออกดีไหม?☺️

แต่ตัดสินใจยังไม่ออกดีกว่าเพราะ งก. ทำสองอย่าเลย. จนเริ่มไม่ไหว

งานเสริมเราก็รับนะ?

เราเริ่มเป็นที่รู้จักของคนอยุธยา

ลูกค้าประจำเราเริ่มเยอะจนสาวๆอยุธาเรีกเราแต่พี่ออฟพี่ออฟ?☺️☺️

มันทำให้ทุกวันของเรามีความสุข

จนมีร้านในห้างหลายที่ เริ่มแนะนำให้คนใกล้ตัวขายรองเท้า บางคนก็ได้ดีบางครั้งก็ได้ไม่ดีเพราะนะ แต่ละคนไม่เหมือนกัน

ชีวิตเริ่มลงตัว☺️❤️?

เริ่มออกเที่ยวต่างประเทศใครจะชวนไปไหนออฟไปหมดเพราะมันคือเงินที่เราหามาเองด้วยน้ำแรง☺️

จนเอาเงินสดที่เก็บไว้ทั้งหมดสร้างบ้านให้พ่อแม่เป็นของขวัญเวลาน้ำท่าวพวกเราจะไม่ต้องลำบากไปยืมโต๊ะที่วัดมาหนุนนอนกัน☺️☺️

ชีวิตเรายังต้องเจอเรื่องราวอีกมากมากว่านี้ ใครท้อก็อย่าถอย ไม่มีคนขยันคนไหนในโลกนี้ตายเพราะอด

ขอบคุณแรงบรรดาลใจ Tananchai Tripijune