เหนื่อยแค่ไหนก็ต้องทำ! กิจโตเกียว เด็กวัย14 สู้ชีวิต! อ่อนโยน แต่ไม่อ่อนแอ หาเลี้ยงตัวเองมาตั้งแต่ ป.1

0
160

“กิจโตเกียว” เด็กสู้ชีวิตที่หาเลี้ยงตัวเองมาตั้งแต่ ป.1 ตื่นตีห้ามาขายปาท่องโกทุกเช้า และเข็นรถไปขายโตเกียวตั้งแต่ตอนเลิกเรียนถึงสามทุ่ม กิจคือเด็กอายุ 14 ที่ช่วยพ่อแม่ ขายของ มาตั้งแต่ ป.1 และไม่เคยมีวันหยุด นาฬิกาชีวิตของเขาเริ่มต่อสู้ตั้งแต่ตีห้าจนถึงสามทุ่ม

ทุกเช้ากิจต้องตื่นตีห้า มาชงไมโล กาแฟ และเอาปาท่องโกที่แม่กิจทอด ขึ้นรถจักรยาน ปั่นขายทั่วหมู่บ้าน จากนั้นก็รีบไป รร. หลังเลิกเรียน ก็รีบมาขายโตเกียวที่ตลาด จนถึงสามสี่ทุ่ม เด็กซื่อ ๆ คนหนึ่งทำให้เราได้ย้อนกลับมามองตัวเองอีกครั้งว่า เราทำเต็มที่กับชีวิตแล้วหรือยัง

ว่าแล้วก็มาเริ่มทำความรู้จักกับ “กิจ” เด็กอายุ 14 ที่นาฬิกาชีวิตของเขาเริ่มต่อสู้ตั้งแต่ตีห้าจนถึงสามทุ่ม หากใครเคยไปท่าน้ำปากเกร็ดคงคุ้นชินกับภาพเด็กน้อยจิ้มลิ้มยืนทำโตเกียวอย่างยิ้มแย้มแจ่มใส แต่ใครจะรู้ว่าภายใต้รอยยิ้มนั้น มีภาระและความเหนื่อยซ่อนอยู่มากมาย

ถ้าย้อนกลับไปตอนเรา ป.1 เราจำไม่ได้ด้วยซ้ำว่าเราทำอะไรเป็นบ้าง แต่สำหรับ “กิจ” นั้น คือจุดเริ่มต้นของการทำงานหาเงินช่วยแม่ที่ป่วย และพ่อที่ทำอาชีพก่อสร้าง เพื่อหาเงินส่งตัวเองเรียนด้วยการขายปาท่องโก๋ และเมื่อเขาเติบโตมาจนถึงอายุ 14 ปี

ช่วงเวลาแห่งความสุขหลังเลิกเรียนของเขาก็หายไป เพราะเขาต้องเข็นรถเข็นไปขายโตเกียวตั้งแต่เลิกเรียนจนถึงสามทุ่มทุกวัน…ไม่มีวันหยุด จุดเริ่มต้นของการเปิดร้านขนมปากเกร็ด “กิจโตเกียว” เกิดจากการที่กิจต้องใช้เงินในการเรียนแต่ไม่มีเงิน กิจเลยบอกพ่อว่า

“เราขายโตเกียวกันดีไหมพ่อ เด็ก ๆ ที่โรงเรียนชอบกินกัน” ในตอนแรกพ่อกิจไม่อยากทำเพราะไม่มีเวลา ตนยังต้องทำงาน น้องกิจเลยบอกว่า “กิจจะทำเอง กิจเหนื่อยได้ แต่พ่อไม่ต้องเหนื่อยกว่านี้แล้ว” คำพูดซื่อ ๆ ที่ทำเอาเราหยุดชะงักเมื่อได้ยิน ประโยคสั้น ๆ

ที่ทำให้เรารู้ทันทีว่าใจของเด็กคนนี้ไม่ธรรมดาแน่ ๆ เราถามกิจว่า “กิจมีความฝันสูงสุดคืออะไร” หลายคนคงคิดว่าความฝันของเด็กอายุ 14 คงอยากทำอาชีพเท่ ๆ หรือมีเงินเยอะ ๆ ใช่ไหม ทั้งหมดที่กล่าวมาไม่ใช่เรื่องที่กิจคิดเลย กิจมีเพียงความฝันเล็ก ๆ

ที่อยากจะทำทุกอย่างเป็น พ่อกับแม่จะได้นอนสบาย ๆ สักวัน หรือได้ไปเที่ยวแบบคนอื่นบ้าง มีหลายต่อหลายคำถามที่เราถามกิจ และส่วนมากคำตอบของกิจ มักจะไม่ใช่สิ่งที่ทำเพื่อตัวเองเลย น้องกิจมักจะนึกถึงครอบครัวก่อนเสมอ จนเราอยากขอบคุณพ่อแม่ของกิจ

ที่สั่งสอนและเป็นแบบอย่างให้กิจกลายเป็นเด็กน่ารักได้ขนาดนี้ เมื่อได้พูดคุยกันอยู่กันสักพัก น้องกิจดูมีท่าทีอ่อนล้าเล็กน้อย เราเลยหยุดการพูดคุยและไปซื้อน้ำเย็น ๆ ให้ดื่มพร้อมกับนั่งคุยกับน้องแบบสบาย ๆ เราถามน้องว่า“กิจ ทำไมแกไม่ค่อยพูดเลยอะ ยิ้มอย่างเดียว แกเขินหรอ หรือเหนื่อย”

กิจตอบด้วยความเขินอายว่า “ผมไม่ชอบพูดเลยครับ แต่ผมชอบทำงานมาก พี่อยากกินไส้ไหนเป็นพิเศษไหมครับ ผมจะตั้งใจทำให้” ทันใดนั้นทำให้เรารู้ทันทีว่า กิจไม่ได้ใส่ใจแค่ครอบครัว แต่กิจใส่ใจคนรอบข้างทุกคน แม้กระทั้งเราที่กิจเจอเป็นครั้งแรก กิจคือเด็กที่ไร้ซึ่งการปรุงแต่งใด ๆ

กิจมีแค่ใจที่อ่อนโยนแต่ไม่อ่อนแอ รอยยิ้มที่จริงใจ และคำตอบของน้องกิจมีค่ากับเรามาก จนเราค้นพบว่า บางครั้งคนที่เป็นแรงบันดาลใจ ก็ไม่ใช่คนที่ยิ่งใหญ่อะไร แต่อาจเป็นคนที่ยิ้มให้กับชีวิตเสมอมาอย่างกิจก็ได้ เราเคยได้ยินมาเสมอว่าชีวิตไม่ง่าย…ใช่ ชีวิตไม่ง่ายเลย แต่กิจคือคนที่ทำให้ความยากมากมายในชีวิตหายไป และพร้อมที่จะสนุกกับชีวิตเสมอ ไม่เคยมองความยากนั้นในแง่ลบเลย ท้ายที่สุดแล้วชีวิตคงเป็นแบบนี้แหละมั่ง

เราอาจสร้างมาให้สู้กับชีวิตตั้งแต่เช้า เรามี 24 ชั่วโมงเท่ากัน โดยกิจเริ่มเร็วกว่าหลาย ๆ คน และเลิกช้ากว่าหลาย ๆ งาน อาหารทุกอย่างที่กิจทำ เราไม่ได้ซื้อซ้ำเพราะความสงสารแต่อย่างใด แต่มันมีรสชาติที่กลมกล่อมอยู่ในนั้นจริง ๆ กิจตั้งใจทำทุกชิ้น จนเราได้แต่สงสัยว่า ทำไมเด็กอายุ 14 ถึงมีสมาธิและรักในสิ่งที่ตนเองทำได้ขนาดนี้ สุดท้ายเราถามกิจว่า สำหรับกิจ พ่อกับแม่มีความหมายกับกิจอย่างไร

กิจตอบทันทีว่า “เท่าชีวิตครับ” ประโยคจบบทสนทนาที่ทำให้เราเอื้อมไปจับมือน้องพร้อมกับบอกว่า “ขอบคุณนะกิจ”ยังมีคำพูดอีกมายมากที่กิจพูดแต่เราไม่สามารถบอกเล่าถึงความจริงใจและงดงามนั้นได้ คงต้องให้ทุกคนไปสัมผัสกันด้วยตัวเองว่ามันลึกซึ่งแค่ไหน ไม่ใช่แค่จิตใจ แต่อาหารทุกอย่างของน้องบอกเลยว่าใครได้ลอง ต้องมีซื้อติดมือกลับบ้านแน่นอน

โตเกียวของกิจมีอยู่ 5 ไส้ คือ “ไส้หวาน พริกเผา หมู ไส้กรอก และไข่” ทุกไส้ราคาเดียวคือ 10 บาท ของกินปากเกร็ด “กิจโตเกียว”ตั้งอยู่บริเวณท่าน้ำปากเกร็ดเป็นร้านรถเข็นแต่สังเกตไม่ยาก เพราะแถวนั้นมีร้านไม่มาก เปิดตั้งแต่ 5 โมงเย็น ถึงสามทุ่มครึ่ง ใครที่ผ่านไปสามารถแวะไปพูดคุยและอุดหนุนน้องได้ บอกเลยว่า นอกจากความเด็ดของโตเกียวแล้ว คุณจะตกหลุมรักรอยยิ้มของกิจอย่างแน่นอน 🙂

-ขอขอบคุณ wongnai