“ไม่ต้อง คนนี้ เป็นแม่เรา เราประคองเอง” ความรักระหว่างแม่ลูก ในหลวง รัชกาลที่ 9 กับ สมเด็จย่า

0
180

พันเอก (พิเศษ) ทองคำ ศรีโยธิน ได้เขียนหนังสือที่ชื่อว่า มหากษัตริย์ยอดกตัญญู เพื่อเล่าถึงความรักความผูกพันและความกตัญญู ของ พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช ที่มีต่อ สมเด็จย่า เราทั้งหลายควรที่ถือเป็นแบบอย่าง ตอนสมเด็จย่าเสด็จไปไหนเนี่ย มีคนเยอะแยะ มีทหาร มีองครักษ์ มีพยาบาล ที่คอยประคองสมเด็จย่าอยู่แล้ว แต่ในหลวงบอกว่า “ไม่ต้อง…คนนี้…เป็นแม่เรา…เราประคองเอง”

ตอนเล็กๆ แม่ประคองเรา สอนเราเดิน หัดให้เราเดิน เพราะฉะนั้น ตอนนี้แม่แก่แล้ว เราต้องประคองแม่เดิน เพื่อเทิดพระคุณท่าน ไม่ต้องอายใคร

เป็นภาพที่ประทับใจมาก เจ้าฟ้าเจ้าแผ่นดิน ท่านกตัญญูต่อสมเด็จย่า ประคองสมเด็จย่าเดิน ประชาชนที่มาเฝ้ารับเสด็จสองข้างทาง ฝั่งนี้ ๕,๐๐๐ คน ฝั่งนู้น ๘,๐๐๐ คน

ยกมือขึ้น สาธุ! แซ่ซ้อง สรรเสริญ “กษัตริย์ยอดกตัญญู” ในหลวงเดินประคองแม่ คนเห็นแล้วเขาประทับใจ ถ่ายรูป เอามาทำปฎิทิน เอาไปติดไว้ที่บ้าน เพื่อแสดงความเคารพกราบไหว้

เมื่อครั้งสมเด็จย่าประชวรอยู่ที่โรงพยาบาลศิริราช ในหลวงไปเยี่ยม พระองค์ทรงไปเยี่ยมตอน ตี ๑ ตี ๒ ตี ๔ เศษๆ จึงเสด็จกลับ ไปเฝ้าแม่วันละหลายชั่วโมง แม่พอเห็นลูกมาเยี่ยมก็หายป่วยไปครึ่งหนึ่งแล้ว

ทีมแพทย์ที่รักษาสมเด็จย่า เห็นในหลวงมาเยี่ยม มาประทับ ก็ต้องฟิต ตามไปด้วย ต้องปรึกษาหารือกันตลอดว่า จะให้ยายังไงจะเปลี่ยนยาไหม จะปรับปรุงการรักษายังไง ให้ดีขึ้น ทำให้สมเด็จย่า ได้รับการดูแลที่ดีขึ้นเห็นภาพไหม กลางคืน ในหลวงไปอยู่กับสมเด็จย่า คืนละหลายชั่วโมงไปให้ความอบอุ่นทุกคืน

ในหลวงเสด็จไปประทับกับสมเด็จย่า ตอนสมเด็จย่าประชวร ไปทุกวัน ไปให้ความอบอุ่น ประทับอยู่วันละหลายชั่วโมง นี่คือ สิ่งที่ในหลวงทำ คราวหนึ่งในหลวงทรงประชวร สมเด็จย่าก็ประชวรไปอยู่ศิริราชด้วยกัน อยู่คนละมุมตึก ตอนเช้าในหลวงเปิดประตู ออกมา พยาบาลกำลังเข็นรถสมเด็จย่า ออกมารับลมผ่านหน้าห้องพอดี

ในหลวงพอเห็นสมเด็จย่า ก็ทรงรีบออกจากห้อง มาแย่งพยาบาลเข็นรถ มหาดเล็ก…กราบทูลว่า ไม่เป็นไร…ไม่ต้องเข็น มีพยาบาลเข็นให้อยู่แล้ว ในหลวงมีรับสั่งว่า

“แม่ของเรา…ทำไมต้องให้คนอื่นเข็น เราเข็นเองได้”

นี่ขนาดพระองค์ทรงเป็นถึงพระเจ้าแผ่นดินเป็นกษัตริย์ ยังมาเดินเข็นรถให้แม่ ยังมาป้อนข้าว ป้อนน้ำให้แม่ ป้อนยาให้แม่ให้ความอบอุ่นแก่แม่ เลี้ยงหัวใจแม่ นับว่าพระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ยอดกตัญญู เป็นต้นแบบให้คนไทยได้สำนึกในพระคุณของบุพการี

เมื่อถึงยาม ต้องตาย วายชีวา หวังลูกช่วย ปิดตา เมื่อสิ้นใจ วันนั้นในหลวงเฝ้าสมเด็จย่า อยู่จนถึงตี ๔ ตี ๕ เฝ้าสมเด็จย่าอยู่ทั้งคืน จับพระหัตถ์สมเด็จย่า ทรงกอดสมเด็จย่า ปรนนิบัติสมเด็จย่า จนกระทั่ง “แม่หลับ…”

จึงเสด็จกลับ พอไปถึงวังเขาโทรศัพท์มา แจ้งว่า สมเด็จย่าสิ้นพระชนม์ ในหลวงรีบเสด็จกลับไปศิริราช เห็นสมเด็จย่านอนหลับตาอยู่บนเตียง

ในหลวงตรงเข้าไป คุกเข่า กราบลงที่หน้าอกแม่ พระพักตร์ในหลวง ตรงกับหัวใจแม่ “ขอหอมหัวใจแม่เป็นครั้งสุดท้าย” ซบหน้านิ่งอยู่นาน แล้วค่อยๆ เงยพระพักตร์ขึ้น น้ำพระเนตรไหลนอง

ต่อไปนี้จะไม่มีแม่ให้หอมอีกแล้วเอามือกุมมือแม่ไว้ มือนิ่มๆ ที่ไกวเปลนี้แหละที่ปั้นลูก จนได้เป็นกษัตริย์ เป็นที่รักของคนทั้งบ้านทั้งเมือง ชีวิตลูก แม่ปั้น มองเห็นหวี ปักอยู่ที่ผมแม่ ในหลวงจับหวี ค่อยๆ หวีผมให้แม่ หวี…หวี…หวี…หวี…ให้แม่สวยที่สุด แต่งตัวให้แม่ ให้แม่สวยที่สุด ในวันสุดท้ายของแม่