“ฤษีนิล” นักปลูกต้นไม้แห่งสกลนคร พลิกผืนดินที่แห้งแล้ง เป็นป่าเขียวขจี

0
1038

กลับมาพบกับเกษตรไทบ้านกันอีกครั้ง นับเป็นอีกหนึ่งเรื่องราวที่สร้างเเรงบันดานใจให้กับผู้อ่านเป็นอย่างมาก เมื่อวันที่ 13 ที่ผ่านมา เฟสบุคเเฟนเพจ รายการ “คนค้นฅน” ได้นำเสนอเรื่องราว ของนักปลูกป่าคนหนึ่งที่ใช้ชีวิตอยู่กลางป่าเเบบสมถะ โดยทางรายการ”คนค้นฅน”ได้โพสต์ระบุเอาไว้ดังนี้

“ฤษีนิล” นิลพัท วิชัยยา นักปลูกต้นไม้แห่งสกลนคร ผู้พลิกผืนดินที่แห้งแล้งจนปลูกอะไรไม่ขึ้น ที่ใช้เวลากว่า 20 ปีให้เป็นผืนดินที่มีแต่ต้นไม้เขียวขจี

โดย“ฤษีนิล”ได้เปิดใจผ่านรายการ ตนค้นคนไว้ว่า

คำว่า “ฤษีนิล” ทีเเรกไม่มีใครพูดถึง เเต่ชาวบ้านที่ผ่านไปมาเห็นว่าอยู่ท่ามกลางป่าอยู่คนเดียว ก็เลยเรียก “ฤษี”

แต่จริงๆเเล้วก็ไม่ใช่ “ฤษี” หรอก

“ฤษีนิลเล่า” เเรกๆก็มาเป็นหนุ่มโรงงานในกรุงเทพ ไปทำงานมาอยู่หลายเเห่ง ตามโรงงานต่างๆ ได้ค่าจ้างวันละ 45 บาท

อยู่มาได้ 21 ปี จนกระทั่งอายุได้ 42 การทำงานอยู่ในกรุงเทพมันก็ขึ้นอยู่กับนายจ้างก็เลยคิดว่ากลับมาใช้ชีวิต อย่างเป็นอิสระ….คือไม่ต้องขึ้นกับใคร ตั้งใจว่าจะมาเมื่อปี 2542 ก็เลยเดินทางกลับบ้าน

พอดีทางบ้านทางญาติพี่น้องเเบ่งที่ดินให้ โดยตรงนี้เป็นที่ส่วนของผม 13 ไร่ พอมาเห็นสภาพพื้นที่ตรงนี้ คือ ทำนา ทำอะไรไม่ได้ เพราะเต็มไปด้วยหินลูกรัง เเละเป็นหินศิลาเเลง ก็เลยคิดเป็นความท้าทาย

มาทีเเรกปลูกกระต๊อปอยู่ก่อน ปลูกกระต็อปเสร็จจึงหาเเหล่งน้ำ เลยเริ่ม ขุดสระเเรกโดยการใช้จอบ โดยใช้เเรงงานตัวเองค่อยๆขุดไป หินก็ใช้ชะแลงงัดขึ้นมา ก้อนไหนที่ใหญ่มากๆก็กระเเทกให้มันเเตก  จากนนั้นจึงเก็บมาเรียงเป็นกำเเพงหิน

ที่เป็นรูปธรรมที่สุด ก็คือ “การปลูกต้นไม้” ก็คิดว่าจะเป็นเชิงระบบนิเวศ ก็พยายามปลูกต้นไม้ที่ทนต่อความเเห้งเเล้ง พอ 3 – 4 ปีก็ปล่อย เเละเลียนแบบธรรมชาติ โดยอาศัยหลัก การพึ่งพาอาศัยกัน โดยต้นไม้ป่าก็จะเกื้อกูลกัน ต้นเล็กก็อาศัยร่มเงาของต้นใหญ่ ทุกอย่างที่ทำไปไม่ต้องลงทุนมาก เรียกได้ว่า “ต้นทุนต่ำ”

เเต่ก่อนคำว่าไร่นาสวนผสม ทฏษฏีใหม่ คำพวกนี้ ก็พยายามติดตามดู เเละคิดว่าใช่เเล้ว ก็เลยมาทำ ไม่ต้องลังเล ทำเลย

รายได้ประจำทุกวันนี้ อาศัยเบี้ยยังชีพผู้สูงอายุ เดือนละ 600 บาท เป็นรายได้หลัก หากเอาเข้าจริงๆก็ไม่พอหรอก เเต่ว่าผมพอเพียง เราฉลาดในการที่จะบริหารจัดการ อย่างเช่นคนที่ชอบกินกาแฟ ถ้าเงินน้อยก็หยุดกินซะกาแฟชอบ ดื่ ม เ ห ล้ า เ ห ล้ า มันเเพงก็เลิกซะ ชอบ สู บ บุ ห  รี่ ใช่ไหม  บุ ห รี่ มันเเพง ก่อ ม ะ เ ร็ ง ด้วย ก็เลิก มันก็พอสิครับ

ทุกวันนี้ก็ไม่อยากได้อะไรหรอก บางคนจะเอาไฟฟ้ามาให้ เอาไหม? ไม่เอาไม่อยากได้ ตะเกียงนี้ก็อยู่ได้เเล้ว ไม่มีปัญหาอะไร

บางคนจะเอาโทรศัพท์มือถือมาให้ เอาไหม? จะเอาไปทำอะไร ไม่รู้ผมจะติดต่อใคร คือเรามาอยู่นี่ หมายความว่า โลกมนุษย์เรานี่ทุกอย่างไม่มีของใครหรอก เพียงเเต่ว่าเรามาอาศัยอยู่ ชั่วระยะเวลาหนึ่งเท่านั้น เเล้วก็จากไป

เรื่องอนาคตที่จะมาถึง ก็อย่าไปคิดถึงมัน เรื่องอดีตที่ผ่านมาเเล้ว ก็อย่าไปติดใจมัน ให้เป็นบทเรียน เป็นครูสอนเรา อนาคตเป็นอย่างไรไม่ต้องคิดถึง เอาวันนี้ให้ดีที่สุด “ฤษีนิล”กล่าวทิ้งท้าย

ที่มาบทความ

บทความนี้เรียบเรียงโดย taibann.com