เด็กหนุ่มวัย 16 ปี ใช้เวลากว่า 40 ปี ปลูกต้นไม้ เเละนี่ก็คือผลลัพธ์ที่เขาทำ

ชายหนุ่มอายุ 16 ปีใช้เวลากว่า 40 ปีปลูกต้นไม้บนเกาะ จนวันนี้ ทุกอย่างก็เปลี่ยนไป

เล่าย้อนกลับไปเมื่อประมาณ 70 ปีก่อน มาจูลีเกาะกลางแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในโลกที่ตั้งอยู่ในแม่น้ำพรหมบุตรในประเทศอินเดียจนชาวบ้านได้สร้างเขื่อนกั้นแม่น้ำขนาดใหญ่เพื่อป้องกันปัญหาน้ำท่วมในช่วงฤดูมรสุม

ครั้งนั้นส่งผลให้ทิศทางน้ำไหลเชี่ยวมุ่งไปยังเกาะ มาจูลี ทำให้สันทรายบริเวณริมชายฝั่งเกิดการพังทลายอย่างต่อเนื่องจนในที่สุด ในปี 1979 นักวิชาการได้เปิดเผยว่า อาจจะเป็นอยู่แบบนี้อีก 20 ปีเกาะมาจูลีจะหายออกไปจากแผนที่โลก

ณเวลานั้นจะดาบ จาดาฟ พาเยง เด็กหนุ่มอายุ 16 ปี ได้พบกับฝูงงูจำนวนมากตายอยู่บนพื้น เหตุจาก อุณหภูมิที่ร้อนจัดหลังน้ำท่วมด้วยพัดพามันขึ้นมาบนพื้นดินที่แห้งแล้งที่ไร้ต้นไม้

หากเป็นเด็กวัยรุ่นคนอื่นคงไม่คิดอะไรแต่ตรงกันข้ามกับจาดาฟ พาเยง เขากลับได้ทำ ในสิ่งที่ต่างออกไปเขาเดินทางสอบถามกับกรมป่าไม้ในประเทศอินเดียว่าจะเป็นไปได้หรือไม่หากจะปลูกต้นไม้บนเกาะแห่งนี้

คำตอบที่จะได้รับจากเจ้าหน้าที่ป่าไม้เกาะมาลีไม่สามารถปลูกอะไรได้หรอก แต่มีพืชชนิดหนึ่งอาจจะโตในพื้นที่แบบนี้ได้ต้นไม้ที่ว่านั้นก็คือ ต้นไผ่

จาดาฟ พาเยง ไม่รอช้า เขาเลยตัดสินใจนำไผ่มาปลูก บนเกาะร้างเเห่งนี้ แต่มันไม่ใช่ปลูกแค่เพียงต้นเดียวเขาค่อยๆปลูก ปลูกไปเรื่อยๆอย่างจริงจัง ลงน้ำพักน้ำเเรง ทุกวันทุ่มเททั้งชีวิตให้กับการปลูกต้นไผ่บนเกาะร้างแห่งนี้

การทุ่มเท ครั้งนี้ทำให้ใจเราต้องทิ้งครอบครัวทิ้งการศึกษามาอาศัยอยู่บนเกาะ อุดมการณ์อันแรงกล้าของเขา นั้น มาพร้อมกับหน้าที่เเละภาระอันยิ่งใหญ่

หลายปีถัดมา ป่าไผ่ของ จาดาฟ พาเยง ก็ได้ถือกำเนิดบนพื้นที่ เกาะร้างแห่งนี้ แล้วดูเหมือนว่าโอกาสรอดของเกาะมา มาจูลี จะเริ่มเห็นแสงเรืองรองขึ้นมาอีกครั้ง

จาดาฟ พาเยง ได้เริ่มคิดที่จะหาพืชพันธุ์ใหม่ๆเข้ามาปลูกบนเกาะแห่งนี้ โดยจาดาฟ พาเยง เขาเล็งเห็นความเหมาะสมของสภาพพื้นดิน เขานำพืชท้องถิ่นเข้ามาทดลองปลูกเรื่อยๆ สำหรับเคล็ดลับในการปรับสภาพดินของจาดาฟ พาเยง คือการนำมดแดงจากในหมู่บ้านมาปล่อยและดูเหมือนว่ามันจะได้ผลดีไม่น้อย

จากเด็กหนุ่มตัวเล็กๆในวันนั้นเติบโตคลุกคลี กับธรรมชาติที่เขาสร้างมากว่า 40 ปีต้นไม้หลายชนิด เติบโตไปตามกาลเวลา สัตว์ป่าทั้งหลายเริ่มกลับเข้ามาอยู่อาศัยบนเกาะแห่งนี้อีกครั้ง รวมถึงสัตว์ใกล้สูญพันธุ์อย่างเสือโคร่งเบงกอลและแรดอินเดีย

ผมไม่เคยพบแร้งในธรรมชาติมานานกว่า 12 ปีและจากที่ผมปลูกป่าไปได้สักพักพวกมันก็กลับมารวมตัวกันอีกครั้ง พื้นที่ป่าที่ผมปลูก เริ่มดึงดูดสัตว์เข้ามาจำนวนมาก รวมถึงกวาง เข้ามายังพื้นที่อีกด้วย จึงทำให้ นักล่าสัตว์ทั้งหลาย ต่างเป็นที่หมายปอง

ยิ่งขยายป่า กว้างขวางมากเท่าไหร่ยิ่งดูแลรักษาได้ยากมากขึ้น ภัยคุกคามที่น่ากลัวที่สุดสำหรับป่าที่ผมปลูก ก็คือมนุษย์ด้วยกันเอง เขาจะทำลายป่าเพื่อหาผลประโยชน์ของตัวเองสัตว์ป่าเริ่มสูญพันธุ์

ปัจจุบันป๋าที่จะได้ปลูกขึ้นมากลายเป็นเขตป่าสงวนมีพื้นที่กว้างใหญ่กว่า 3437 ไร่หรือใหญ่กว่าสวนสัตว์ที่ใหญ่ที่สุดในกรุงเทพฯ อย่างสวนหลวงร 9 ถึง 7 เท่าสามารถพบป่าสามารถพบสัตว์ป่า ได้นานาชนิด

ไม่ว่าจะเป็นช้างกวางกระต่ายป่าลิงแรดและเสือโคร่ง ที่ใกล้จะสูญพันธุ์ ป่าแปลงนี้จึงได้ถูกตั้งชื่อว่า “ป่าโมไล” ตามชื่อกลางของจาดาฟ (Jadav Molai Payeng) เพื่อเป็นการให้เกียรติแก่วีรบุรุษคนปลูกป่าคนนี้

.

.

.

.

Facebook Comments
👉ฝากติดตาม กลุ่มคนทำเกษตร ด้วย