ไม่ย่อท้อต่อ อุปสรรค!

หากจะให้พูดถึงเส้นทางของชีวิตของแต่ละคนนั้น บางคนก็มีเส้นทางชีวิตที่เรียบง่ายฝันอยากจะเป็นอะไรก็จะเป็นอย่างที่ใจหวังแต่สำหรับบางคนนั้นเส้นทางชีวิตกับมันเรียบง่ายเลย เหมือนกับเรื่องราวของท่านผู้พิพากษาลัดดาวรรณหลวงอาจ

ที่ชีวิตพลิกผันจากอดีตสาวโรงงานรับจ้างปรบมือพนักงานเซเว่นแต่หัวใจ ไม่ยอมแพ้ ทำให้เธอมีวันนี้จนได้เป็นผู้พิพากษาหญิงตามที่ใจของเธอนั้นปรารถนา

ด้วยใจรักไม่ย่อท้อต่ออุปสรรคต่างๆทำให้เธอได้ประกอบอาชีพที่มีเกียรติมีศักดิ์ศรีอาชีพที่ทำให้ชาติเจริญก้าวหน้าเป็นอาชีพที่ประชาชนอย่างละดาวรรณ หลวงอาจคนนี้ได้แต่เฝ้าฝันถึง

จากชีวิตเด็กสาวอีสานที่ทุกคนมองว่าเป็นเด็กขี้อายเพราะไม่ค่อยสุงสิงกับใคร มีคุณยายไปไหนมาไหนก็จะมียาตามติดไปด้วยตลอดทุกที่ ในช่วงวัยที่เธอเรียนชั้นประถมเธอชอบอ่านหนังสือเอามากๆส่วนใหญ่แล้วจะนั่งอ่านหนังสือที่ห้องสมุดของโรงเรียนอ่านทุกเล่มเล่มละหลายๆรอบ

เธอได้เผยว่าต้นทุนของชีวิตเธอเริ่มจากการติดลบพ่อแม่ไม่มีเงินทองจะส่งให้เธอเรียนสูงๆดังนั้นเมื่อเธอเรียนจบชั้นประถมศึกษาปีที่ 6 พ่อและแม่ของเธอก็ไม่มีเงินที่จะส่งให้เธอเป็นนักเรียนชั้นมัธยม

เธอจึงต้องหยุดเรียนและช่วยพ่อแม่ทำไร่ไถนา สวนทางกับความตั้งใจในการอยากเรียนยิ่งนักและด้วยความเป็นหลานรักของคุณยาย ที่ถูกเลี้ยงมาแบบทะนุถนอมไม่เคยปล่อยให้ทำงานบ้านเธอจึงโตมาแบบที่ทำอะไรไม่เป็นเลยเรียกว่าถูกเลี้ยงมาอย่างดีทำกับข้าวไม่เป็นให้ไปตากแดดตากลมทำไร่ทำนาก็คงจะไม่ได้

ตอนนั้นเธอมีเพียงความคิดเดียวที่ฝังอยู่ในหัวไม่ชอบทำงานเกษตร มันเหนื่อยแต่ชอบอ่านหนังสืออยากเรียนสูงๆทำงานดีๆจะได้ส่งเงินให้พ่อแม่ จากวันนั้นจนถึงวันนี้เธอควรขวายเพื่อที่จะเรียนหนังสือให้จงได้

เนื่องจากไปเรียนกศนทางไกลระบบการศึกษานอกโรงเรียนจังหวัดข้างเคียงห่างจากหมู่บ้านประมาณ 30 กิโลเมตร หนทางสุดทรหดสำหรับเด็กหญิงและยายชราภาพที่คนในละแวกนั้นเห็นติดตาคือยายหลานคู่หนึ่งเดินลงจากเขาทุกวันอาทิตย์ตอนเช้าและตอนเย็น

เดินจากหมู่บ้านประมาณ 3 กิโลเมตรเพื่อไปขึ้นรถประจำทางไปโรงเรียนทุกวันอาทิตย์ส่วนวันอื่นที่เหลือจะกลับมาหนังสือและทบทวนเรียนเองเป็นเวลากว่า 1 ปีจนเธอ สามารถจบชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 3 พอได้อายุ 15 ปี ก็จะคิดการใหญ่มุ่งเรียนต่อให้ได้ตัดสินใจของพ่อและแม่เข้าไปกรุงเทพฯเพื่อหางานทำและเรียนต่อและมีเงื่อนไขว่าจะส่งเงินกลับมาบ้านทุกเดือน

งานแรกที่ได้ไปทำนั้นคือพนักงานโรงงานปลากระป๋องในจังหวัดนครปฐมถึงแม้ว่า จะต้องทนกับกลิ่นเหม็นคาว แต่เธอก็ต้องกัดฟันสู้เพราะคิดเสมอว่าเป้าหมายชีวิตนี้คือการเรียนจะสานฝันนี้ให้สำเร็จทำงานอยู่ที่โรงงานนี้ ได้ 6 วันวันอาทิตย์เป็นวันหยุดจึงไปเรียนกศนไม่รู้สึกเหนื่อย ที่จะต้องเรียนแทนที่จะหยุดพักผ่อนเหมือนกับเพื่อนคนอื่นๆเพราะการเรียนหนังสืออ่านหนังสือคือการพักผ่อน เมื่อถึงสิ้นเดือนส่งเงินกลับไปให้พ่อแม่มีความสุขมาก เธอเก็บเงินส่วนหนึ่งไว้เป็นค่าเล่าเรียนค่ากับข้าว

จากนั้นจึงได้ย้ายไปอยู่ที่โรงงานผลไม้กระป๋องโรงงานทอผ้าไหมว่าทำงานโรงงานแต่เธอก็ได้เรียนรู้อะไรต่างๆจากที่นี่มากมาย ฝึกความอดทนไม่ย่อท้อต่อการทำงานและเป็นพื้นฐานจิตใจที่เข้มแข็งให้เธอสามารถฟันฝ่าอุปสรรคต่างๆไปได้ยากมากมายแต่การทำงานก็ยังไม่ทำให้เธอเห็นอนาคตที่จะเรียนต่อได้

เธอจึงได้ตัดสินใจกลับบ้านตั้งหลักกลับมาสมัครงานในโรงงานอิเล็กทรอนิกส์แถวจังหวัดสมุทรปราการเริ่มต้นสมัครเรียนคณะรัฐศาสตร์มหาวิทยาลัยรามคำแหง แต่โรงงานแห่งนี้มีนโยบายจ้างพนักงานแค่เพียง 4 เดือนเท่านั้นเธอจึงอยู่ในสถานะคนตกงาน จำเป็นที่จะต้องพักเรื่องเรียนไว้ก่อน

จนได้มาเป็นสาวโรงงานเครื่องแฟกซ์ ที่อำเภอบางปะกงจังหวัดฉะเชิงเทรา ถึงแม้ว่าเงินเดือนที่ได้นั้นจะไม่ค่อยดีเท่าเดิมแต่ก็มีวันหยุดเยอะ ทำให้คือวางแผนสมัครเรียนที่มหาวิทยาลัยได้อีกครั้งในคณะนิติศาสตร์เพราะวิชาพื้นฐานน้อยวิชาหลักก็ไม่มีสอนในชั้นมัธยมทุกคนเริ่มใหม่พร้อมกันหมด

ดังนั้นจึงตัดสินใจว่าจะเข้าเรียนในคณะนิติศาสตร์นี้ ตอนนั้นคิดแค่ว่า เรียนได้ไม่ต้องถึงกับเก่งอะไรชอบไปเรียนหนังสือมีความสุขทุกครั้งที่อาจารย์สอนอยู่หน้าห้อง เพราะฉะนั้นต้องตั้งใจเรียนให้มากๆจดจำทุกอย่างที่อาจารย์สอน

แต่ปัญหาตอนนั้นคือทำงานกับพี่เรียนค่อนข้างไกลกันมากและงานก็หนักเกินไปไม่เหมาะแก่การเรียนจึงได้ตัดสินใจลาออกสมัครเป็นพนักงานร้านสะดวกซื้อใกล้กับมหาวิทยาลัยแทน

CREATOR: gd-jpeg v1.0 (using IJG JPEG v90), quality = 75

ด้วยความขยันมุ่งมั่นทุ่มเทใช้เวลาเพียง 3 ปีก็สามารถจบคณะนิติศาสตร์ได้ จากนั้นก็เรียนนิติต่ออีก 1 ปีจนสามารถสอบเป็นผู้พิพากษาศาลฝันตัวเองได้สำเร็จ ลัดดาวัลย์กล่าวอย่างภาคภูมิใจ

อย่าคิดว่างานที่ทำเป็นงานที่ต่ำต้อยงานทุกอย่างมีคุณค่าในตัวเอง

เคล็ดลับการเรียนอย่างคนประสบความสำเร็จ ไม่ได้มีเคล็ดลับอะไรที่ยากเย็นซับซ้อนเพียงมันทำข้อสอบเก่าฝึกเขียนฝึกถ่ายทอดสมองของเรามี 2 ส่วน

ส่วนที่ถ่ายทอดข้อมูลกับส่วนที่รับข้อมูล ถ้าเราฝึกอย่างถ้าเราฝึกรับอย่างเดียวไม่ถ่ายทอดออกมามันก็วนเวียนซ้ำไปซ้ำมาอยู่แบบนั้นจึงไม่เกิดประเด็นหรือเกิดสิ่งที่เราเรียนรู้ใหม่ๆขึ้น ต้องฝึก ส่วนนี้ให้ควบคู่กัน

ดังนั้นช่วงเวลาที่เตรียมสอบจะตื่นนอนมาตอน 4:00 นลูกทำสมาธิทุกวันขายหนังสือเอาคุณภาพไม่ได้ปริมาณการสอบเนติบัณฑิต ซึ่งเน้นข้อเขียนเป็นหลักต้องอ่านเขียนทบทวนให้เข้าใจและต้องมีสมาชิกที่เขียนเอามาเป็นประเด็นที่สั้นๆกระชับได้ใจความ

CREATOR: gd-jpeg v1.0 (using IJG JPEG v62), quality = 90

เรียกได้ว่าเรื่องราวของท่านผู้พิพากษาลัดดาวรรณหลวงอาจ สามารถเป็นแรงบันดาลใจและเป็นตัวอย่างแห่งความมานะอดทนกับใครได้อีกหลายๆคนทำให้ แอดมินไทบ้านเชื่อว่า มนุษย์คิดว่าทำไม่ได้ไม่มี มีแต่ตัวเราเองที่หยุดทำมันเสียก่อน  เรานั้นสามารถเปลี่ยนแปลงตัวเองเป็นยังไงก็ได้หากเรามีความพยายามมากพอและไม่ยอมแพ้ต่ออุปสรรคต่างๆที่เข้ามา

ฝากไว้ให้เพื่อนๆได้คิดหวังว่าบทความนี้จะเป็นประโยชน์กับเพื่อนๆอย่าลืมกด like กด Share เป็นกำลังใจให้เพจไทบ้านด้วยนะครับ

Facebook Comments
👉ฝากติดตาม กลุ่มคนทำเกษตร ด้วย