ลุงอยากเรียนนะ แต่ลุงไม่มีเงินแล้ว หลังจากที่เอาเงินเก็บทั้งชีวิตมาเรียน ปริญญาตรีได้ 2 ปี

ไม่มีคำว่าแก่เกินเรียน คำนี้ใช้ได้ตั้งแต่อดีต จนถึงปัจจุบันนี้ มีหลายๆคน ที่มีโอกาสได้เรียน แต่ก็ไม่ได้ตั้งใจเรียน ขี้เกียจ ตื่นสาย ไม่อยากจะไปเรียน แต่กลับกันอีกด้านนึง มีคนอีกหลายๆ คน พยายามทุกทางเพื่อให้ได้เรียน ยอมทุ่มกำลังทั้งหมด ขอแค่เพียงโอกาสที่จะได้เรียน

มีเพจเพซบุ๊กที่ชื่อว่า สาขาวิชาภาษาไทย มรภ.พิบูลสงคราม ได้โพส ต์เล่าเรื่องรา วระบุว่า ลุงน้อยอายุ 56 ปี ใช้เงิ นเก็บทั้งชีวิต มาสมัครเรียน ตั้งใจว่าจะเรียน ให้จบปริญญา ตรี โดยมีใจคว ามระบุว่า ” นายวิรัชชัย สงวนสิน หรือลุงน้อย เป็นนั กศึกษาภาคเสาร์-อาทิตย์ อายุ 56 ปี สาขาวิช าภาษาไทย คณะมนุษยศ าสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยราช ภัฏพิบูลสงคราม

ซึ่งลุงน้อยน่าจะเป็นนักศึกษาของสาขาที่อายุมากที่สุดเท่าที่พวกเราเคยสอนมา เราจึงได้ตั้งคำถามกับลุงน้อยเมื่อพบกันในวันปฐมนิเทศว่า “ทำไมลุงถึงมาเรียนที่นี่” ซึ่งวันนั้นได้คำตอบว่า เพราะลุงอยากได้ปริญญา”

และจากวันนั้นลุงน้อยก็เริ่มเข้าเรียนตามระบบกับเพื่อนคนอื่นๆ ลุงน้อยเรียนไปได้ร่วมสองปีจนกระทั่งสัปดาห์ที่ผ่านมา ลุงน้อยเดินเข้ามาพบอาจารย์ที่ปรึกษาและแจ้งอาจารย์ว่าจะขอลาออกเนื่องจากไม่มีค่าเทอมแล้ว จากการสัมภาษณ์พูดคุยกันเบื้องต้น ลุงน้อยบอกว่าเขานำเงินที่ได้จากการสะสมมาทั้งชีวิตจ่ายค่าเทอมตั้งแต่ปีแรกมาจนวันนี้เงินไม่มีอีกแล้ว และจากการพูดคุยกันนั้น พวกเราจึงได้รับรู้เรื่องราวต่างๆของลุงอีกมากมาย

เรื่องแรก ลุงน้อยไม่มีพ่อ แม่ พี่ น้อง และญาติคนใดเหลืออยู่เลย ชายวัย 56 ปีอาศัยอยู่บ้านเล็กๆที่ไม่มีไฟฟ้าใช้ บ้านซึ่งไม่มีผนังกันแดดกันฝน ไม่มีห้องน้ำ มีเพียงกะละมังกับสายยางเก่าๆที่เอาไว้ต่อกับประปาที่ทาง รร.แบ่งให้ใช้ เวลาอาบน้ำก็ต้องอาบในป่ากล้วย อาหารการกินใช้อย่างประหยัด อาศัยวัดบ้าง อาศัยบัตรประชารัฐบ้าง พอประทังชีวิตได้

เรื่องที่สอง เมื่อรู้ความลำบากขนาดนี้ พวกเราจึงถามลุงว่า ถ้าเราอยากช่วยลุง ลุงอยากให้ช่วยเรื่องอะไร ลุงอยากมีเงินไว้ซื้ออาหารกินมั้ย หรืออยากมีห้องน้ำ มีสภาพบ้านที่ดีขึ้น ..ข้อเสนอทั้งหมดลุงน้อยตอบว่า “ไม่เอาครับ ผมอยากมีเงินเรียนหนังสือมากกว่า” คำตอบของลุงทำให้อาจารย์มองหน้ากันแล้วทบทวนให้ลุงคิดดีๆอีกทีว่า..ด้วยวัย..ด้วยความลำบาก ทำไมนาทีนี้ลุงยังอยากเลือกที่จะเรียนหนังสือ

ลุงน้อยก็ยังคงยืนยันแบบสั้นๆว่าอยากเรียนเพราะอยากจบปริญญา ในคำตอบของลุงแม้จะไม่ได้อธิบายอะไรได้ถึงเหตุผลที่ชัดเจน แต่ตอนที่ลุงตอบ พวกเราสังเกตเห็นแววตามุ่งมั่นและน้ำตาที่เริ่มคลอออกมา ลุงบอกอีกนิดประมาณว่าลุงไม่ได้กลัวความลำบากเพราะเคยลำบากมาตั้งแต่เด็ก แต่ปริญญาคือเป้าหมายในชีวิตลุง

ขอบคุณลุงน้อยที่ทำให้เห็นว่าการศึกษามีค่าสำหรับคนคนหนึ่งจริงๆ ช่วยลุงได้มั้ยคะ ช่วยกันส่งมอบทุนการศึกษาให้บุคคลผู้หนึ่งซึ่งแม้ในชีวิตจะไม่มีใครแต่ก็ยังอยู่ได้ด้วยเป้าหมายที่สำคัญ ซึ่งลุงคงต้องใช้เงินเพื่อการศึกษา (ลุงขอรับเฉพาะค่าเทอมอย่างเดียวเทอมละ 8,000 บาท ซึ่งกว่าจะสำเร็จการศึกษามีอีกราว 6 เทอม) ท่านที่สนใจร่วมสนับสนุนทุนการศึกษาโอนเงินได้ที่ธนาคารออมสิน สาขาบางกระทุ่ม เลขบัญชี 020018935575 ชื่อบัญชีนายวิรัชชัย สงวนสิน

 

ขอบคุณข้อมูลจาก : FB สาขาวิชาภาษาไทย มรภ.พิบูลสงคราม

แสดงความคิดเห็นด้วย Facebook